Vanuit de wildernis naar een thuis
; "Vanuit de wildernis naar een thuis")
Een hondje vanuit Spanje mee nemen naar een adoptie gezinnetje in Nederland.Ik geef haar de naam Vagebond.
Vagebond was van een ras waar je niet veel van hoort: Een portugese podenco.
Vagebond is gevonden in de wildernis in Noorden van Spanje op een winterdag.
Ze had honger en was ondanks dat was vagebond super snel.
Ze was moeilijk in te vangen,maar na aantal weken was het toch gelukt om haar te vangen.
Vagebond is geplaatst in een asiel Jaca en dit vond ze echt niet leuk.
Daarvoor heeft vagebond een jaar in de natuur geleefd.
Dat was een vieze tegenvaller voor vagebond en moest ze zich bewijzen in het asiel.
Mevrouw vagebond hield van hoog zitten en men had voor haar een plateu gemaakt in één van de hokken.
Daar was vagebond de baas en ze liet haar plek niet afnemen,maar desondanks was ze niet happy met de situatie.
Ik kreeg een telefoontje dat ik vagebond mee moest nemen naar Nederland.
Bij deze als vrijwilliger deed ik dat en men zou vagebond naar Altsasau brengen met de auto.
Op die dag dat men vagebond kwam brengen,stond ik al te wachten met mijn auto.
En daar kwam de eigenaresse aan met haar kleine autootje en de kofferbak ging open.
Daar kwam vagebond overeind een langharige hond,keek mij aan met een paar ondeugende ogen.
De langharige haren overeind en een paar grote ogen in haar kop van wat heb ik nu aan mijn pet hangen.
pfffft hé hé ben ik er eindelijk, mijn botten doen me allemaal zeer , foei een paar honderd kilometers in een kofferbak zitten is geen pretje dacht vagebond.
Wauw ,wat een mooie podenco, ik was helemaal verliefd op haar. Wat een ondeugd.
Nou, ik heb vagebond overgenomen en zij stapte bij mij op de auto en ze ging languit op bed liggen.
En ze keek mij aan met haar grote ondeugende ogen en ze was ook meteen vertrokken, vagebond sliep.
Na een aantal uren heb ik haar wakker gemaakt en gevraagd of ze mee ging wandelen,en ze keek mij aan.
Nou vrouwtje ,ik heb niet veel zin,dus ga jij maar mooi alleen.
Vervolgens voor Madrid er toch maar even naar buiten voor een wandeling en heerlijk geslapen die nacht,bij vrouwtje in bed.
Man man ,wat een luxe had ik toch als hond.
We hebben een week samen gereisd door Europa en vagebond had het erg naar haar zin en was niet meer van de auto af te branden.
Aangekomen in Nederland moest vagebond naar haar adoptie gezin waar ze geadopteerd was en dit kon vagebond niet echt snappen.
Maar goed ,ik had geen andere keus want ze was niet van mij en moest haar afgeven,het deed mij veel verdriet want we hadden een supertijd gehad samen.
Goed vagebond ging naar haar adoptie gezinnetje in Maastricht,daar aangekomen deed ze erg goed haar best om aan te passen samen met een nieuwe huisgenoot.
Wandelen en spelen hoorde erbij,maar daar had vagebond geen zin in.
Het adoptie gezin hield mij op de hoogte hoe het met vagebond ging en het liep allemaal niet zo geweldig.
Vagebond miste mij erg en at ook niet meer en lag de gehele dag op de bank te slapen.
Vagebond had nergens trek in.
Terwijl ze af en toe buiten wandelen, sprong ze tegen kleine vrouwtjes aan met blonde haren,ze dacht Ha, daar is mijn vrouwtje.Helaas dat was ze niet.
Vervolgens werd er besloten om vagebond maar ergens anders te plaatsten en ik werd gebeld.
Heb direkt laten weten ik kom haar direkt halen en vervolgens naar Maastricht gereden.
Vagebond hoorde op een of andere manier dat ik voor de deur stond en ze ging zowat door de ramen.
Ik kwam binnen en ze liep me compleet omver met haar ondeugende ogen.
Ik had haar in de armen en lag languit op de bank, nou dat was voor de eigenaaresse wel duidelijk om wie ze gaf.
Na een bak koffie en wat geklets te hebben heb ik vagebond geadopteerd en is ze mijn maatje geworden op de auto.
Vagebond reist met me mee door Europa en hier komt niets en niemand meer tussen.Vagebond is nu uiteindelijk thuis.
Een portugese podenco wauw wat een schitterende woef!
